Tüm Haberler
Tüm Haberler
Sık Kullanılanlara Ekle! Açılış Sayfası Yap! Sitene Ekle! İletişim
  Anasayfa
  Haberler
  Bölgeler
  Yazarlar
  Ziyaretçi Yorumu
  Üyelik İşlemleri
  Künyemiz
  İrtibat

Gelişmiş Arama
Kitap Tanıtımı
 Humus'ta Kan Gövdeyi Götürüyor (Video)    Erdoğan: Suriye bizim iç meselemizdir    Zevahiri Suriye Muhalifetini Destekledi    Beşşar Esad’ın Suriye'de Öngöremedikleri    Şehid Şeyh Ahmed Yasin: Allah'ım Ümmetin Suskunluğunu Sana Şikayet Ediyorum    ''İskenderun saldırısı İsrail'in taktik değişikliği''    İKÖ ve İslam Dünyasının Soruları    İrlanda gemisi Gazze yolunda    Türkiye'den İsrail'e Enerji Yaptırımı Sinyali    Hamanei: ''Siyonist rejimin saldırısı beşeri vicdanlara saldırıydı!''  
‘Ülkenin ismi de değişmeli!’ mi dediniz?
Cuma, 28 Aralık 2007 - (10:51)
Selahaddin Eş Çakırgil

Facebook da paylaş Twitter da paylaş

Ülkelerin doğduğuna, öldüğüne, buharlaştığına, nice yeni ülke coğrafyalarının oluştuğuna, yeni isimlerin ortaya çıktığına dair, kendi ömrümüz içinde bile nice örnekler vardır.. Çocukluğumuzda 80 kadar devletten oluşan Birleşmiş Milletler Teşkilatı’nın üye sayısı 180’i aşmış bulunuyor ki, bazılarının ismini bile duymamışızdır..

Şöyle bir ‘caff’el-kalem’ hatırlayacak olursak.. Avrupa’da Almanya Doğu ve Batı diye ikiye bölündü, sonra Doğu Almanya 45 yıl yaşatıldıktan sonra buharlaştı.. Sovyetler Birliği dağıldı, irili-ufaklı 16 yeni ülke ortaya çıktı.. Çekoslavakya, Çek ve Slovakya Cumhuriyetleri diye bölündü. Yugoslavya dağıldı, (fiilen devlet olan Kosova’yla birlikte) 7 devlet çıktı, ortaya..

Bugünlerde, Belçika da parçalanırsa, hiç şaşılmamalı..

Asya’da, Pakistan diye bir ülke yokken, Hindistan’tan ayrıldı. (Sonra, coğrafî olarak zaten kopuk olan Doğu Pakistan, Batı Pakistan’dan 1971’de hukuken de koptu, Bangladeş diye bir ayrı devlete dönüştü..) Kore ikiye bölündü, Kuzey ve Güney diye.. Aynı musîbet, Vietnam’ın da başına geldi.. Kuzey ve Güney Vietnamlar vardı, sonra Güney yenildi ve buharlaştı, tek ülke oldu.. Endonezya’dan ayrılan Doğu Timor da bağımsız bir ülke oldu..

Filistin işgal edildi, ortaya bir silahlı haydutlar çetesinin oluşturduğu bir siyonist İsrail rejimi çıktı.. Yemen, kuzey ve güney diye bölündü.. Sonra, Güney Yemen yenilip buharlaştı..

Kıbrıs 1570’den 1923’e kadar Osmanlı ülkesinin bir parçası olan Kıbrıs, Lozan’da ingilizlere terkedildikten sonra, 1960’da yeni bir devlete dönüştürüldü ve sonra o da ikiye bölündü..

Afrika’da, Nijerya, bölünüp Biafra oluşturuldu, korkunç bir iç savaştan sonra Biafra buharlaştı, 1967’lerde.. Habeşistan bölündü, Eritre ortaya çıktı..

Bütün bu bölünmelerin çok büyük bir kısmı, ne büyük acılarla, milyonların, onmilyonların, yüzmilyonların birbirini boğazlamasıyla gerçekleşti, öyle kendiliğinden değil..

Bu arada nice ülkelerin bir kaç ismi var.. Nicelerinin adı değişti.. Seylan, Srilanka adını aldı.. Adı önceleri Burma ve Birmanya olan ülke şimdi Miyanmar diye anılıyor..

Finlandiya’nın adı, fincede, Suomi’dir.. Bizim Yunanistan dediğimiz ülkenin uluslararası adı, ‘Greece’ dir; ama yunancadaki ismi, Hellas’tır. Japonya’nın adı, kendi dilinde Nipon’dur..

Bizim Almanya dediğimiz ülke, uluslararası planda Germany diye anılır, kendi dilince ise, Deutschland.. Osmanlı’nın enkazı üzerinde, herbirisi emperyalistlerce oluşturulan 30 kadar ülkenin herbirisi de bağımsızlık ididalarına ve türkülerine rağmen, emperyalizmin kendilerine verdiği isimlerle anılırlar.. İran Körfezi nin güneyindeki ingilizlerce 1970’lerde oluşturulan yığınla ‘petrol şeyhlikleri’nin isimleri bir ayrı hikaye.. Şimdi de, Amerikan emperyalizmi, zihninde yığınla yeni devletleri tasavvur ve tersim eyliyor, özellikle Ortadoğu’da..

Osmanlı ülkesinin adı, asırlarca, resmî adı, ‘Memâlik-i Şahane-i Osmanî (Osmanlı Padişahları ülkeleri..)’ gibi isimlerle anılırdı; Türkiye olarak değil.. Ama, Avrupalılar ona ‘Türchia, Türkei, Turquie, Turkey’ gibi telaffuz farklılıklarıyla aynı ismi verirlerdi..

Ve ilk kez 1920’lerde bu ülkenin adı, ilk kez Türkiye olarak isimlendirildi. Onu resmî metinlerde ilk yazanın da kendisi olduğunu ünlü türkçü Dr. Rıza Nûr gururla anlatır..

Artık ‘ulus-devlet’ çağına girildiğinin işaretleri verilmek istenmektedir, çünkü..

Bunları Prof. Mümtaz’er Türköne’nin, 24 Aralık tarihli Sabah’ta yayınlanan röportajında, ‘Diyarbakır adının ‘Amed’ olarak bile değiştirilebileceği’ şeklindeki sözleri üzerine bazılarının küplere binmesi üzerine hatırladım.. Sabah, bu ismi, PKK jargonundaki isim olarak zikretti.. Halbuki, Diyarbakır yüzlerce yıldır, Diyarbekr olarak anıldığı gibi, Âmid olarak da anılır.. 30 yıl öncelerde vefat eden ünlü hattat Hâmid Aytaç, tablolarının altına genelde ‘Hâmid-i Âmidî’ (Diyarbakırlı Hâmid) diye imza atardı; PKK yokken de..

İlginçtir, Türköne’nin bu beyanı üzerine, Vatan’dan M. Mutlu ise, tahayyül gücünü harekete geçirerek, 25 Aralık tarihli yazısında, ‘ülkenin adını da değiştirelim..’ diyor ve ’Hazır referandum yapmışken; ’Türkiye Cumhuriyeti’nin ismini de ‚Türkiye Ilımlı İslam Cumhuriyeti’ olarak değiştirelim mi Sayın Hocam?’ diye devam ediyordu: ’...Bir referandumla hilafet ilan edip, devletin başkentini İstanbul’a taşıyalım! Topkapı Sarayı’nı Başbakanlık binası yapalım... Hâkimlerin yerine kadıları oturtalım... Arap harflerine dönelim... Haftalık tatil gününü pazardan cumaya alalım...’ Vs..

Kaldı ki, ülkenin başkenti İstanbul veya bir başka yer olsa, kıyamet mi kopar? Ve galiblerin, yendikleri hasımlarının karar merkezlerini, başkentlerini bile zorla değiştirdikleri ve o yenik ülkelerin fırsat bulunca hemen eski başkente döndüklerinin pekçok örneği vardır, Avrupa’da.. Almanya’da Berlin yerine Weimar ve Bonn; Fransa’da Paris yerine Vichy ve Bordeaux gibi..

Sözkonusu kişi, daha sonra, ’Bir referandumla sizin gibi düşünmeyenlerin sürgün, hatta idam edilmesini sağlayalım!’ noktasına kadar vardırıyordu sözü..

Aman efendim, o, siz kemalist- laiklere mahsus bir ’uygarlık (!) uygulaması’dır..

Bu, korku ve vehimlerin sadece birkaç yazara mahsus olduğunu sanmayınız; rejimlerini dârağaçlarıyla, ’Bu iş behemehal, mutlaka tatbik olunacaktır, amma, ihtimal ki, bazı kelleler koparılacaktır..’ diyerek kuranların genel korkusudur, bu..

Onların bu korku ve vehimleri bir yana; ülkenin yüzlerce yıllık kültür ve medeniyetinin de yansıtıcısı olan nice yer isimlerini değiştirirken, hangi duygularla hareket edilmişti?

Dersim’i unutturmakla o yörenin (bugünkü Tunceli’nin) halkını kazandık mı? Rûmeli yerine yunanca Trakya’yı, Adalar Denizi yerine yunanca Ege’yi kim, hangi mantıkla seçmişti?

Daha yığınla yer isimleri de aynı mantıkla değiştirilmedi mi?

Türkiye demekle, ’Türkiye (sadece) türklerindir!’ demekle, kendi kökümüzü zehirlemedik mi? Halbuki, Osmanlı’nın yıkılışı sonrasında, müslüman olan unsurlar bir araya gelmişler ve ve ’Anadolu ve Rûmeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyetleri’ kurarak, yani bir coğrafî isim seçerek yola çıkmışlardı. Tarihin seyrini sonsuza kadar değiştirmek mümkün müdür?

19 Kasım 07 tarihli ve ‘Diyarbakır İnkılabı’(!)nın arka planı ve bugüne yansıyışı!’ başlıklı yazımda, Diyarbekr adının, bir gecede, ‘Diyarbakır’ olarak değiştirildiğine ve isim, rejimin ilk şefi tarafından yapılan bu telaffuz değişikliği için, bir emirle Dil ve Tarih Kurumlarınca oluşturulan ‘ilmî’(!) komisyonun, bu değişikliği, pek yüksek bir buluş eseri’ olarak alkışladıklarına değinmiştim.

İsimlerin bizi ruhta ve duyguda, inançta birleştiren ve geçmişten geleceğe tayışıcı özellikte olmasına dikkat edilmeli değil mi?

[ Arşivle! ] [ Yazdır! ] [ Postala! ]

 

Facebook da paylaş Twitter da paylaş

'Selahaddin Eş Çakırgil'in Son 10 Yazısı
   Bir geçmeyen geçmişin, bir zorbalığın 100 yılından resmi geçit sahneleri..
   Allah’ın diniyle savaşta olanların, o dinin terimlerinden istifade kurnazlığı..
   ‘Diktatörlük cumhuriyeti / cumhuriyet diktatörlüğü’ mü?
   ‘Diktatörlük cumhuriyeti / cumhuriyet diktatörlüğü’ mü?
   Kalblere hükmedilemiyeceğini hâlâ anlamıyan zavallılar..
   Emperyalizm, Lübnan’da yenilmeye mahkûmdur!
   ''Kutsal'' karşıtları, sahiden de ''dua''sız mı?
   ‘Kişilere tapma hastalığı’, başka nasıl olur ki?
   Kosova, bir çetin 'devlet' yolculuğuna çıkarken..
   -Zulm, şirk ve küfrün hâkim olduğu-; ’Her yer Kerbelâ, her gün Âşûrâ..’
   ‘Modern klanlık / kabilecilik’ anlayışının çizgisinde..
Yazarlar
Maruf Çetin
Fedek ile ilgili tüm tartışmalar uydurmadır
Alıntılar
Selahaddin Eş Çakırgil
Bir geçmeyen geçmişin, bir zorbalığın 100 yılından resmi geçit sahneleri..
Bülent Şahin Erdeğer
Diller Değil Davranışlardır Aslolan...
Ahmet Varol
'Kaybedecek Zalim' İçin Kaybetmek
Robert Fisk
Fisk: Şiiler, Esad'ı yalnız bırakmayacak
Bülent Keneş
Suriye'de yaşanan katliamlarda İran'ın rolü
Abdurrahman Dilipak
Mehdi mi dediniz?
Haberler
Kitaplar
Oyunlar

islamdunyasi.com'da
internet'te

© Copyright by İslamdünyası
E-Posta:
info@islamdunyasi.com

Kaynak göstermek şartıyla alıntı yapılabilir.
Yazarların yazıları kendilerini bağlamaktadır.
Sitemiz Basın Meslek İlkeleri'ne uymayı taahhüt etmektedir.